Başarıya ulaşmak için çıktığım tüm planlar,yollarda; emek,endişe,stres,yorgunluk hislerini yaşarım.Vazgeçmeye yakınlık duymaya başladığımda endişenin beni ele geçirdiğini farkederim.İşte asıl hedefimden uzaklaşıp bunu yaşadığımda da başarısızlık gelir.Tabi moral olarak düşüp,nerede hatalar yaptığıma bakar, analiz ederim.

Tekrar tekrar üzerinde çalışırım,hatalarımı düzeltmek için çabalarım.Bunu gerçekten yapmak istiyor muyum?Bunu başarınca bana faydası olacak mı?Beni mutlu edecek mi? Faydalı olacağına emin olduysam vazgeçmem,mücadeleye devam ederim.Endişelerimden kurtulup,daha sakin çalışmalarımı tamamlarım.Sonunda başarmış olduğumu görmekten ziyade, bu yolculukta çıkardığım ders,tecrübenin olgunlaştırdığı bilgisi,başladığım “ben” ile bitirdiğim “ben”in farklı olduğunu görmek kendimi daha da mutlu ettiğini görürüm.

“Yeniden başlıyoruz ama bu sefer sıfırdan değil.Tecrübelerimizden” mottosuyla devam ederim

Hayatta böyle değil midir?Yeniden yeniden başlarız kaldığı,bittiği zannettiğimiz yerden.