“En güzel isimli çocuktun sen,ay gibi parlak

Bahtınsa gece kadar siyah…”

Sen içimde büyüttüğüm, en tatlı yaşam kaynağımsın.Ne çok şey öğrendim senden.Öğrenmeye de devam ediyorum.Varlığın armağandı,yokluğunsa felaket bir acı.Mutluluğun,heyecanın,umudun adıydın DOLUNAY.Sen yoksun ya şimdi, kederle hatıraların,yarım kalmışlığın, hüznün hep bizimle kalışı,varlığının hasreti kaplıyor her odayı

Zaman her şeyin ilacı değilmiş.Zaman acıları dindirmezmiş.Kabuk bağlamayan hep açık yaraların üzerine gidip acımasızca ilerlermiş bunu gördüm.

Yokluğunun,gidişinin ardından aylar,mevsimler,yıllar geçmişte olsa hep özleyip seni anacağım.

Her Dolunay olduğunda gökyüzünden bana parlayarak göz kırpacaksın biliyorum.Bu dünya üzerindeki en masum Dolunay,en güzel isimli çocuktun sen….

sevgiyle daima birlikte….