Artık Eylül ayı olduğunda mutsuz olmuyorum.Hafif bir hüzün çökmeye başlasa da doğanın sakinleşip yavaşlaması, yaprakların renginin değişip yerlere düşüşünü izlemek huzur veriyor. Kendimi ve hayatı sorgulamam için en uygun zaman dilimi. Kafamın içindeki seslerin yavaşladığı belki de sustuğu… Doğa, göz alıcı bir dönüşüm geçirirken, biz de kendimizi yavaşlamaya ve derinleşmeye davet edilmiş hissederiz. 🍁 ☘️…